mariannebrinkopreis.reismee.nl

We saw turtles

Wat is het toch heerlijk hier op Bonaire. Strandje hier, snorkelen daar, happie eten overal.  We reden een rondje langs het zuiden bij de zoutpannen. We stopten bij het strand waar kitesurfers door de lucht vlogen, wat een machtig gezicht. En we zagen flamingo’s, veel flamingo’s niet normaal. Zo veel hebben we er nog nooit bij elkaar gezien. We namen een kijkje bij het surfstrand. Dat is ook altijd een geweldig gezicht al die surfers.

We zagen ooit het programma “Ik Vertrek.” Daarin werden Karin en Hans gevolgd als zij hun droom, een Adventure Golfbaan op Bonaire willen starten. Veel tegenslag voor deze ondernemers. Maar wat hebben ze een prachtige golfbaan gebouwd. Fantastisch. Voor deze mensen hebben we echt respect, wat een doorzetters. We moesten natuurlijk ook even een rondje golfen. En dat deden we op een avond. Heel gezellig met veel lichtjes. Helaas waren beide ondernemers niet aanwezig. Anders konden we ze persoonlijk complimenteren met de prachtige golfbaan.

En we gingen natuurlijk naar 1000 steps voor de schildpadden. Gisteren was het natuurlijk World Turtle Day. We verwachten natuurlijk niet al te veel schildpadden. Ze hadden natuurlijk allemaal een feestje gisteren vanwege wereldschildpaddendag. Schildpaddenpolonaise zwemmen natuurlijk. Niet zo snel ook, die sloompies. Maar we vergisten ons. We waren nog maar net in het water of we zagen er al een. We lieten ons met de stroom mee voeren. En die stroom is dit keer wel heel erg op Bonaire. Dat hebben we nog niet eerder meegemaakt. 

Al snel waren we niet alleen de trap van 1000 steps afgedaald, maar zeker ook een kleine 1000 meter verder in het water afgedreven. We werden wel vergezeld door een schildpad, dat dan weer wel. Maar tegen de stroom in zwemmen in behoorlijk hoge golven, gaat je niet in je koude kleren (natte badkleding) zitten. Uitgeput kwamen we eindelijk aan de kant waar we het water ingestapt zijn. Het blijft adembenemend daar onder water.

We lunchten weer zoals elke middag bij Between 2 Buns. Overheerlijke broodjes hebben ze daar. Dat wordt weer afkicken als we thuis weer 2 bruine boterhammen met kaas eten.

En ons favoriete restaurant blijft Capriccio. Heerlijke Italiaanse gerechten hebben ze daar. Ook Gio’s blijft natuurlijk fantastisch. Daar halen we elke avond ons dessert. Verrukkelijk. Als we dan volgegeten in onze bungalow aankomen en de overige drie zich volgieten met alcohol, spelen we een spelletje Keezen. Heel gezellig. Wat ook heel opvallend is dat er geen muggen zijn. Daar ben ik zeker heel blij om.

De vakantie zit er weer bijna op. We laten het mooie weer hier achter. We lezen dat het volgende week in Nederland koud zal zijn. Balen dan. Hopelijk komt daar snel verandering in en krijgen we net zo’n mooie zomer als verleden jaar. We gaan duimen.



Heerlijk op Bonaire

En dan zijn we al weer een paar dagen op Bonaire. Het is weer heerlijk hier. Alsof we thuiskomen. We hebben weer een prachtig huis op het park waar het weer heerlijk rustig is. Tja we worden ook een daggie ouder en dan genieten we van de rust.

Vanmorgen zijn we naar het Gotomeer geweest. Daar waren natuurlijk de prachtige roze flamingo’s. We stopten ook nog even bij 1000 steps. Daar gaan we van de week op zoek naar schildpadden. 

We snorkelen alsof ons leven er van af hangt. Heerlijk hoor om alle vriendjes onder water weer te ontmoeten. Vanmiddag hebben we bij de duikschool bij ons resort gesnorkeld en daar kwamen we toch een mega grote vis tegen. We schrokken ons te pletter. Ik zal nog even opzoeken wat voor soort dat was. Zie de foto hiernaast. Ik wilde deze vis natuurlijk vereeuwigen en zwom recht op hem af. Ik denk dat het beest toch al snel ruim een meter lang was en zeker wel 40 centimeter hoog. Maar hij was ook nieuwsgierig en kwam mijn kant opgezwommen. Snel wegwezen dus.

We relaxen heerlijk bij het zwembad. En we zijn pas een keer bij Gio’s geweest om een ijsje te halen. Gelukkig blijven we nog een tijdje....



Aftellen

We zijn weer aan het aftellen. Binnenkort vertrekken we, inmiddels al voor de zesde keer, naar Bonaire. We hebben het daar altijd zo naar onze zin, dat het een automatisme is om ieder jaar te boeken. Zodra we geland zijn op het piepkleine vliegveld en we de koffers van de wel hele korte bagageband hebben gehaald, is ons avontuur al begonnen. We krijgen echt een thuisgevoel op dit geweldige eiland. Dit keer gaan Jon en Carla ook weer mee.

Aan de overkant van het luchthavengebouw is het autoverhuurbedrijf. We halen daar lopend onze auto op en rijden dan naar ons resort. Ook dit keer hebben we weer een pick up truck. Als een soort Beverly Hillbillies laten Carla en ik ons door de mannen vervoeren. Hilarisch.

Ja dat wordt dus binnenkort weer koffers inpakken. En omdat het hier zo koud is, hebben we er nog meer zin in. Snorkelen, zwemmen, Washington Slagbaai NP, de zoutpannen en snorkelen nabij Lac Bay om de schildpadden te bewonderen. En deze zijn ongetwijfeld ook bij 1000 steps. We zullen ons zeker niet vervelen.

Voorlopig gaan we nog ff door met aftellen.


Zonnen en zwemmen en zwemmen en zonnen

Zondag 10 februari 2019

Vandaag blijven we lekker bij het zwembad. Na het ontbijt gaan we op onze bedjes liggen in de schaduw bij het zwembad. Zonnen en zwemmen, boek lezen (ben aan mijn vierde bezig deze reis) en binaire puzzels maken. Verslavend! We lunchen bij het zwembad en in de middag herhaalt zich het ochtendprogramma.

‘s Avonds eten we bij Buffalo Steakhouse. Erg lekker. We halen een ijsje als dessert en gaan dan hebberig op zoek naar iets. We moeten nog een souveniertje voor in het kastje (inmiddels kast) thuis. We vinden alles kitsch. Wel kopen we een klein rugzakje. Gewoon voor de heb. 


Maandag 11 februari 2019

Zie verhaal hierboven. De dag verloopt niet anders dan gisteren. Als we nu laat in de middag terug zijn op de kamer, knal ik de laatste dingen in de koffers. Kleren voor de terugreis lagen al klaar. 

We eten weer bij het steakhouse en halen bij 7/11 een ijsje. Dan gaan we proberen door ons geld heen te komen. Is best wel lastig met dat afdingen. Weer een parero, boeddhabeelden en een sporttas. En dan lopen we langzaam weer naar het hotel. Even Facetimen met alle kleinkinderen bij elkaar. Edwin had vandaag oppasdienst omdat opa en oma op vakantie zijn. 

Vannacht staan we om 04.15 uur  op, onze koffers worden opgehaald en om 05.30 uur  vertrekken we naar het vliegveld voor de terugreis. Tja, aan alles komt een einde. Al waren we voor de vijfde keer in Thailand, het was in een woord weer geweldig.


Luieren in Phuket

Vrijdag 8 februari 2019

Vandaag was het weer inpakken en wegwezen. We lieten Krabi achter ons en verruilden deze badplaats voor een andere, namelijk Phuket, Kata Beach. Als de koffers in een aparte auto zijn geladen en vertrekt naar Phuket, stappen wij de bus in. Onderweg drinken we koffie en later worden we bij een groot winkelcentrum afgezet om te lunchen. Een geweldig winkelcentrum. Het stikt hier van de eettenten en bij een pizzeria nemen we een pizza.

Dan stappen we weer in en gaan we naar een parelkwekerij. Waarom weet ik niet. Het boeit ons in ieder geval niets. Later horen we van Omie dat onze kamers in Phuket nog niet klaar zijn. En daarom deze onderbreking. Nadat een aantal dames uit onze groep een kralenketting, armband of oorbellen hebben gekocht, kunnen we vertrekken.

We komen hier nu voor de derde keer en weer is het drukker geworden. My oh my. Als we ingecheckt hebben gaan we naar de kamers, waar de koffers al staan. Hup zwemkleding aan en duiken maar.

‘s Avonds eten we met de hele groep en nemen we afscheid van Omie die de volgende groep weer gaat begeleiden. Heel gezellig allemaal.

Zaterdag 9 februari 2019

Onze eerste stranddag is een feit. Dit strand en de zee zijn wel zo mooi. Helderblauw water. Een feestje om in te zwemmen. We zijn al om 09.00 uur op het strand en gelukkig zijn er nog wat strandbedden en parasols. We genieten hier enorm. Wel is het bloedheet hier.

Als we een aantal maal gedobberd hebben, gaan we lunchen. En na de lunch willen we eigenlijk weg hier. Veel te druk en te warm. We halen de achtergebleven spullen op en gaan heerlijk in de schaduw bij een van onze zwembaden liggen. Er zijn er hier vijf, dus keus genoeg.

Tegen 18.00 uur gaan we naar de kamer om te douchen en dan gaan we op zoek naar een restaurant voor ons diner. Er zijn zo veel verschillende restaurants dat het moeilijk is een keuze te maken.

Uiteindelijk vinden we er een vlakbij ons hotel. Ook daar is het eten prima. Naast onze tafel zit een Russisch stel. Ze hebben allebei een mega pizza. Die krijgen zij niet op en ze vragen een doggybag. Na een kwartier hebben ze deze nog niet gekregen. Ze vragen het verschillende keren. Maar de halve pizza’s komen niet meer te voorschijn. Tot de baas er bij komt. Inmiddels is al een half uur verstreken. Die komt met een bord waarop twee stukken pizza liggen. Uit de vuilnisbak. En dan zal onze eigen ombudsman Chris het wel even opnemen voor die twee Russen. Het vertelt de baas dat hij respect moet hebben voor zijn klanten. En dan zegt de baas doodleuk dat de klanten respect voor hem moeten hebben. Gelukkig konden we de ombudsman meenemen uit het restaurant voor dat het mogelijk tot een handgemeen zou komen. 

Wat een mafkees zeg die baas. En die Russen betaalden gewoon twee pizza’s. Dat hadden wij dan weer niet gedaan. We drukken snel onze snor en gaan een ijssie halen om af te koelen.


Warmwaterbronnen, 1.237 treden en een massage

Vandaag was het aan het begin en aan het eind van de dag relaxen. Daar tussenin volgde wat anders. Later meer hierover.

In een uurtje reden we naar de warmwaterbronnen. We waren vroeg vertrokken om de meute voor te zijn volgens Omie. Maar dat dachten er meer.Als we op de parkeerplaats van de bron komen, zijn we zeker niet de enigen.

We lopen een kilometertje en zien dan een waterval naar beneden komen met aftakkingen naar kleine poeltjes. Ziet er geweldig uit. Glashelder water en maar een graadje of 40. Wow, dat is best wel warm. Geadviseerd werd er niet langer dan 20 minuten te blijven zitten. Ik had het van de wandeling door het bos al bloedheet. Ik haalde de 20 minuten niet.

We lopen dan weer naar de busjes en vervolgen onze weg naar de Emerald Pool. Ook hier een flinke tippel door het bos. Da’s pas een pool. Helblauw water en gelukkig niet zo warm. Behoorlijk groot ook. Alleen er in komen is een drama. Een behoorlijk hoge, steile met alg begroeide gladde kant. Met een touw lieten we ons daar voorzichtig in glijden.  Hier zwemmen we zeker 3 kwartier. Deze pool is niet zo warm.

Als we na veel gedoe ons uit het water hebben gehesen, lopen we weer terug naar de busjes. Daar is een restaurant waar we met de hele groep lunchen.

En dan begint het allerleukste van de dag. We rijden weer terug richting Krabi en bezoeken daar de Tiger Cave Temple. Deze tempel bereik je door 1237 treden te beklimmen. Ik had bij voorbaat al bedacht dat ik niet mee zou gaan. Chris, Jon en Carla waagden wel een poging. En met succes. Het was behoorlijk afzien. Het klimmen en dalen had anderhalf uur in beslag genomen. Petje af hoor. Ik zat heerlijk in de schaduw te genieten van iedereen die de trap afkwam.

We wilden weer het busje instappen. Maar in geen velden of wegen was deze te vinden. De bus had een lekke band en waar de band verwisseld moest worden weet ik niet. Wel dat we bijna een half uur moesten wachten.

Toen we eindelijk in konden stappen waren we binnen een half uur in het hotel. Snel een duik om af te koelen. De drie klimmers hadden best wel last van de kuitjes. Ik stelde een massage voor. Op elke hoek van de straat, en daar tussenin, vind je massagesalons. Zo ook naast ons hotel. De drie gingen voor de benen en er werd meteen wat eelt weggeschaafd. Ik lag op een bedje voor een rugmassage. Het schaven van die voeten leek wel een zagerij van onze plaatselijke bouwmarkt. Na deze heerlijke massage snel douchen en eten. Inmiddels is het al 20.30 uur.

Na het eet debacle van gisteren gingen we op safe en doken weer het restaurant in waar we de eerste avond hebben gegeten. Verrukkelijk. Na deze maaltijd weer naar het hotel, koffers inpakken. Morgen is het weer verhuisdag.


Bootje varen en zwemmen met apies

Vandaag zaten we de hele dag op of in het water.  ‘s Morgens werden we door een busje opgehaald en naar de haven van Krabi gebracht. Er lagen heel veel boten. Maar wij waren een van de eersten die vertrokken deze morgen, 08.15 uur. Na een goed half uur varen hadden we onze eerste stop. Snorkelen maar. Niet heel veel bijzondere vissen en zeker geen mooi koraal. Mede door de tsunami van 2004 en door de toeristen die met flippers het koraal vernietigden.

Na een half uur is het instappen geblazen en begeven we ons naar de volgende stop. Een prachtig, piepklein witstrandje. Wow, en hier een bounty eten... en weer snorkelen natuurlijk. Van lieverlee komen er ook steeds meer boten. Dus inpakken en wegwezen.

We varen naar de Phi Phi eilanden. We varen dan langs Maya Bay. Het is verboden dit prachtige strand te bezoeken. Hier is ook al het koraal vertrapt en de visstand minimaal. Vanaf de boot bekijken we het mooie strand.

Dan gaan we naar Phi Phi. We lunchen daar en gaan dan heerlijk zwemmen in die prachtige zee. Na twee uur stappen we weer in de mega speedboot en dit keer varen we naar Poda Island. Hier gaan we ook een uurtje zwemmen en zonnen. Heerlijk.

Dan varen we weer naar de haven en het busje staat al weer klaar. Snel naar het hotel en meteen het zwembad in duiken. 

In de avond gaan we op zoek naar een restaurant. We vinden er een dicht bij het hotel. We kiezen alle vier een voor- en hoofdgerecht uit. Het voorgerecht komt al snel, tegelijk met de drankjes. Dan wordt er een schaal patat op tafel gezet, die hebben wij niet besteld. De bediende komt dan met een bord saté. Dat hebben we ook niet besteld. Dus wegwezen met dat bord.Het hoofdgerecht had ook wat voeten in aarde. Jon en Chris kregen eerst hun bord. We kijken daar niet vreemd van op, want dat schijnt hier normaal te zijn. Vlees waar geen doorkomen aan is. De jongens geven hun vlees terug en bestellen maar iets anders. Dan krijg ik mijn bord. Carla en ik hebben hetzelfde besteld. Maar als ik al een tijdje eet, heeft Carla nog steeds niks. We blijven maar vragen. En dan heb ik er genoeg van. Ik knal wat van die Thaise bath op tafel en we stappen op. 

Hilarisch natuurlijk. Dit hebben we, waar ook ter wereld nog nooit meegemaakt.

We lopen de hoofdstraat in en belanden bij een Italiaans restaurant. Daar hebben de drie heerlijk gegeten en ik genoot ook van de bruschetta. Ik had natuurlijk al wat op.

Het was weer een memorabele avond en al lachend duiken we ons bed in. 

My name is Bond ....... James Bond

Koffers inpakken, ontbijten en gaan met die banaan. We maken een bustocht van bijna twee uur richting Krabi. We stoppen bij Phang Nga Bay. We gaan daar op zee een boottocht maken  door de mangrove bossen en de machtige kalksteenrotsen. Het weer is hier nog steeds prachtig. Wat zeg ik: het is bloedheet. 

Ik schrijf dit om 22.15 uur plaatselijke tijd. We hebben net gegeten en het is niet uit te houden zo warm. 

Als we in de haven aankomen, moeten we een zwemvest halen. Verplicht in Thailand bij elke boottocht. Lekker warm ook. We stappen met de hele ploeg op een grote longtailboot. Omie heeft in de bus watjes uitgedeeld voor in je oren. De motor zou te veel lawaai maken. Niemand van onze reisgenoten heeft deze gebruikt. ZWe varen naar het James Bond Island. Hier is de 007 film, The man with the golden gun, opgenomen.

We zijn hier al meerdere keren geweest en ik vind het een poppenkast. We zijn al die eerdere keren niet de grote longtailboot uitgeweest. Prima hoor. Vandaag was dit wel het geval. We mochten een voet op het piepkleine eilandje zetten voor 300 bath (is bijna € 8.50). Als je ziet hoeveel toeristen hier steeds aankomen en binnen een half uur weer vertrekken, komt er heel veel geld binnen. Ik weet niet wat er met dit geld allemaal gebeurd. Er is zelfs een marktje op dit eilandje. Kitsch, kitsch en nog eens kitsch. Gelukkig is ons half uur zo voorbij en stappen we weer op de boot naar Moslim eiland voor de lunch. Voorheen mocht je over dit hele eiland (geheel op palen in zee) lopen. We bezochten daar ooit een schooltje. Nu is het afgesloten voor de toeristen.

Na de lunch varen we naar de haven en stappen we weer de bus in. Nog wel even een  ritje voor we in Krabi zijn. Hier blijven we 3 nachten. Als we in het hotel aankomen snellen we naar de kamer, knallen de koffers in de kamer en hoppa, zwemkleding aan. Snel een verkoelende duik in het verrukkelijke zwembad. We koelen heerlijk af, drinken wat en kleden ons om voor het diner.

We gaan met z’n vieren. We lopen de winkelstraat in en komen terecht bij een prachtig restaurant. We eten hier ook weer verrukkelijk en dan moeten we nog teruglopen naar het hotel. Het is wel zo warm dat het eigenlijk niet fijn meer is. Snel de kamer met airco in en tassen pakken voor morgen. Eindelijk snorkelen bij Phi Phi.